Το στήριγμα μου είσαι εσύ...

πολλές φορές έχουμε βρεθεί σε δύσκολες στιγμές... βιώσαμε φάσεις καταστρεπτικές για την καρδιά και τα συναισθήματα μας,νιώσαμε στο πετσί μας τι θα πει προδοσία απο το δικό σου άνθρωπο,ακούσαμε άπειρα ψέματα , ζήσαμε δύσκολες μέρες όπου ήμασταν τόσο απαισιόδοξοι..βλέπαμε τα πάντα γκρίζα ..και όπως λέμε όλοι το ποτήρι μισοάδειο !! 

αυτές τις συγκεκριμένες στιγμές λοιπόν αναζητάς μια διέξοδο... κάποιον άνθρωπο ή κάποιο γεγονός που να σε κάνει να ξεχαστείς και να αφήσεις πίσω σου αυτές τις "μαύρες" μέρες....

και τότε να που εμφανίζεται απο το πουθενά ένας αισιόδοξος και λαμπερός άνθρωπος που με τα λόγια του και το χαμόγελο του γεμίζει χρώμα τη ζωή σου...

σε συμβουλεύει αλλά προπάντων σε ακούει... 

είναι πρόθυμος να σε ακούει για ώρες ατελείωτες... και μόλις συνειδητοποιεί πως το χαμόγελο σου έχει σβήσει απο τα χείλη σου , κάνει τα αδύνατα-δυνατά για να το επαναφέρει...

ποτέ δεν ξεχνάει τις δικές του δύσκολες μέρες και το πόσο τον στήριξες...

ξέρει πόσο πολύ τον αγαπάς και πόσο τον εκτιμάς ...

ξέρει ότι τον λατρεύεις και με τον τρόπο του σου δείχνει ότι θα είναι δίπλα σου όποτε τον χρειαστείς...

και πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που σε γνωρίζει μόλις ελάχιστες μέρες να σου ανοίγει τόσο γρήγορα την ψυχή του;; πως επιτρέπει στον εαυτό του να γίνει ευάλωτος μπροστά σε ένα ξένο... λάθος ..δεν είναι τελικά τόσο ξένος όσο νομίζεις...

είναι ο δικός σου άνθρωπος... είναι αυτή η ξεχωριστή προσωπικότητα που συμπληρώνει τόσο μοναδικά τη δική σου... και όχι δεν πρόκειται για έναν έρωτα.. πρόκειται για ένα εξαιρετικά πολύ καλό φίλο... ένα άνθρωπο που ακόμα και αν σας χωρίζουν χιλιόμετρα είναι σαν να βρίσκεται συνεχώς δίπλα σου με ένα εξαιρετικά μαγικό τρόπο...

σε κάνει να χαμογελάς χωρίς να σου ζητάει τίποτα άλλο...

εκείνες τις ατελείωτες βραδιές του καλοκαιριού με τις υπέροχες συζητήσεις σας, για όλα τα θέματα....τα άπειρα αστεία που σου έλεγε για να χαμογελάσεις και να ξεχάσεις όλα όσα σε βασανίζουν... όλα εκείνα τα μυστικά που μοιράστηκε μόνο μαζί σου... 

αν δεν είναι αυτό ευλογία τότε τι ακριβώς είναι..

θα πρέπει να είναι κανείς αχάριστος για να μην εκτιμά αυτό το τεράστιο και μοναδικό δώρο ....

είναι σημαντικό όμως να μάθεις να ξεχωρίζεις ποιος τελικά αξίζει να είναι κοντά σου , ποιος είναι εκείνος που σε στήριξε στις δύσκολες στιγμές σου και ποιος σε χρησιμοποίησε για να πάρει όλα όσα ήθελε...

εμείς συνήθως θεωρούμε δεδομένους εκείνους που μας στήριζαν με κάθε τρόπο και κυνηγάμε τους αχάριστους , εκείνους που δεν μας νοιάστηκαν ποτέ απλά έπρεπε με κάποιο τρόπο να παρατείνουν τη φήμη τους ή απλά να μεγαλώσουν τον κοινωνικό τους κύκλο... 

τελικά όμως μετά απο πολλές πίκρες, μάθαμε να εκτιμούμε αυτό που πραγματικά αξίζει...

όσες φορές και να σου πω σ'αγαπώ δεν αρκεί.. όσες φορές και αν χαρώ κι εγώ με την χαρά σου ...

όσες φορές και αν στεναχωρηθώ με τη λύπη σου ποτέ δεν θα είναι αρκετό...

γι αυτό λοιπόν κι εγώ θα είμαι εδώ για όσο το δυνατόν περισσότερο μπορέσω!!! :) 

|Τ|