Save me from myself!

Ξυπνώντας σήμερα το πρωί με μια πολύ ευχάριστη διάθεση , άνοιξα την ντουλάπα μου και εντελώς τυχαία είδα ένα ανδρικό φούτερ!
Εκείνη τη στιγμή αναμνήσεις κατέκλυσαν το μυαλό μου και την ψυχή μου και η πιο ισχυρή , μιας σχέσης κατεστραμμένης!
Βέβαια ως δειλοί άνθρωποι συνήθως επιρρίπτουμε τις ευθύνες των πράξεων μας στους άλλους! 

Είναι πιο εύκολο να πεις "Μα δεν φταίω εγώ , επηρεάστηκα πάρα πολύ απο πολλούς παράγοντες , έχω πολλά προβλήματα και είμαι πιεσμένη τον τελευταίο καιρό! λογικό δεν είναι να επηρεαστώ; " 

Λοιπόν , η αλήθεια είναι πως πρέπει επιτέλους ορισμένοι να συνειδητοποιήσετε πως οι επιλογές είναι επιλογές ! Και εφόσον τις αποδέχεστε είναι δι κες σας! με ακούτε; ΔΙ ΚΕΣ ΣΑΣ!
Όποιος και αν σας πρήζει λέγοντας σας πως βλέπει τα πράγματα , πως η δική σας οπτική είναι λανθασμένη , πως θέλει το καλό σας γι αυτό σας συμβουλεύει το εξής κλπ κλπ ακόμη και το αν θα παραμείνετε εκεί να ακούσετε όλον αυτόν τον παραλογισμό είναι δική σας επιλογή!

Ο άνθρωπος που θα μείνει σε μια σχέση επειδή φοβάται πως θα μείνει μόνος , το επιλέγει ..

Εκείνη που θα συμβιβαστεί με την ιδέα της ερωμένης επειδή είναι ερωτευμένη και δεν μπορεί αν κάνει αλλιώς το επιλέγει στην ουσία!
Βασικά , κανείς δεν σε αναγκάζει να ζεις με τα δικά του δεδομένα ..
εσύ επιλέγεις αν θα προσαρμοστείς , αν θα αλλάξεις , αν θα συμβιβαστείς ή αν θα χαθείς!

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες , ούτε καταστάσεις που δεν διορθώνονται και η φράση "δεν γίνεται αλλιώς , δεν έχω άλλη επιλογή" δεν υφίσταται!
Αν δεν έχεις επιλογή φρόντισε να δημιουργήσεις .. αν δεν μπορείς φρόντισε να είσαι άξιος/α να παραδεχτείς πως επιλέγεις να είσαι δειλός/η και να μην προσπαθήσεις!
Όλα γίνονται συνειδητά .. 

Συνειδητά επιλέγεις να συμβιβαστείς σε μερικά ψίχουλα που μπορεί να σου δώσει ο μονόπλευρος έρωτας!
Συνειδητά πληγώνεις , λίγο λίγο , την καρδιά σου και την διαλύεις σε εκατομμύρια κομμάτια επειδή ισχυρίζεσαι πως δεν μπορείς να ξεφύγεις! 

Ναι θέλει θάρρος και θράσος να σηκωθείς και να τα γαμήσεις όλα για να είσαι εσύ καλά!
Θέλει θάρρος να σηκωθείς , να ψάξεις να βρεις αυτό που πραγματικά θέλεις και να το κάνεις δικό σου! 

Κι εσυ τι κάνεις τελικά; Κάθεσαι αραχτός στον καναπέ σου και απολαμβάνεις ως θεατής την αυτοκαταστροφή σου λέγοντας πως , δεν έχεις άλλη επιλογή ..πως δεν φταις εσύ αλλά οι άλλοι!

Στην πραγματικότητα ... Είτε συνεχίζεις να εθελοτυφλείς και πνίγεσαι στον πόνο σου πίνοντας , καπνίζοντας για να δικαιολογήσεις τον εθισμό σου στο να νιώθεις ευάλωτος ή ... 

Σηκώνεσαι πολεμάς με ολα αυτά τα θηρία και τα τέρατα , διεκδικείς αυτό που θέλεις και τελικά ..
Με το υπεροπτικό σου χαμόγελο δείχνεις πως δεν μπορείς να ηττηθείς και πως κατάφερες να είσαι ευτυχισμένος!
Τι διαλέγεις;
Την ασφάλεια και τον πόνο του συμβιβασμού ή την συνεχόμενη πάλη για όσα αγαπάς;
Θα φωνάζεις σε όλους να σε σώσουν απο τον ίδιο σου τον εαυτό ή θα επιλέξεις να σωθείς από μόνος σου; 

"Κακός" Φεμινισμός!

Προσφάτως διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με τον σεξισμό που βιώνουν οι γυναίκες απο πολλούς άνδρες που σύμφωνα με μεγάλο ποσοστό ανθρώπων ευδοκιμεί!
Λίγες μέρες αργότερα δημοσιεύθηκε ένα άρθρο σχετικά με τα παραπάνω όπου κατά την άποψη μου ένας συνειδητοποιημένος άνδρας τοποθετήθηκε πάρα πολύ σωστά όσον αφορά τον σεξισμό που βιώνουν και οι άνδρες ορισμένες φορές απο τις γυναίκες!
Διαβάζοντας το αυτο κάποιος θα σκεφτεί : μα τι λέει αυτή η τρελή , ποιος σεξισμός , ο άνδρας είναι άνδρας , η γυναίκα είναι το αδύναμο φύλο!
Κι όμως , δεν είναι έτσι , πλέον οι άνδρες έχουν πέσει "θύματα" του κακού φεμινισμού όπως πολύ σωστά είπε κάποιος!

Κακός φεμινισμός ..χμμμ οι αναγνώστριες του άρθρου , οι σύγχρονες γυναίκες , ίσως να εκνευριστούν λίγο και να σκεφτούν πως πίσω απο αυτό το άρθρο κρύβεται μια κακομοίρα ή οι άνδρες θεωρήσουν πως πρόκειται για μια "αγάμητη" κρυφό-φεμινίστρια !
Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται ούτε για το ένα ούτε για το άλλο ! Πίσω απο αυτό το άρθρο κρύβεται μια φυσιολογική κοπέλα απαλλαγμένη απο πολλές προκαταλήψεις και στερεότυπα! 

Ένα απο αυτά είναι και ο φεμινισμός ! 

Αρχικά ως φεμινισμός οριζόταν η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων (με πολύ απλά λόγια) .

Πλέον ο ορισμός της έννοιας διαφοροποιήθηκε και αφορά οτιδήποτε άλλο παρά την ισότητα! 

Ο κακός φεμινισμός προέρχεται απο την καταπίεση που βιώνουν πολλές γυναίκες στις μέρες μας ! Καταπίεση και υποβιβασμός . 

Γι αυτό πλέον προσπαθεί να αναλάβει ρόλους που δεν της ταιριάζουν! 

Τώρα πια η γυναίκα είναι κυνηγός και ο άνδρας το θήραμα . Πείτε με παρανοϊκή , παράλογη αλλά ως γυναίκα γοητεύομαι όταν ένας άνδρας με προσεγγίζει ένας άνδρας και όχι όταν μια γυναίκα το παίζει μουράτη γκόμενα που την πέφτει σε ότι περπατάει επειδή νιώθει ισότιμη και απελευθερωμένη . 

Αυτό κορίτσια μου δεν καλείται ισότητα ! Η ισότητα δεν αφορά το αν μια γυναίκα μπορεί να κάνει οτιδήποτε κάνει ένας άνδρας , αν μπορεί να δράσει , να σκεφτεί και να πράξει όπως ένας άνδρας!
Ξυπνήστε απο τον λήθαργο στον οποίο βρίσκεστε ! 

Το γεγονός πως αποζητούμε να είμαστε ίσοι δεν σημαίνει πως θα είμαστε και ίδιοι ! 

Φυσικά και μια γυναίκα δεν θα πράξει όπως ακριβώς ένας άνδρας κανένας άνθρωπος δεν πράττει όπως ο συνάνθρωπος του! 

Ανεξαρτήτου φύλου , χρώματος , εθνικότητας , ηλικιακής ομάδας κλπ κλπ κλπ ! 

Οι άνθρωποι δεν είμαστε ίδιοι , διαφέρουμε σε πολλά πράγματα! Θα έπρεπε όμως να είμαστε ίσοι! 

Εν τέλει για μένα ούτε η γυναίκα που παριστάνει τον μαλάκα γκόμενο είναι το σωστό , ούτε φυσικά ο άντρας που έρχεται να σε πλησιάσει με τη λογική ότι θα πέσεις μπροστά του με ανοιχτά πόδια! 

Μάθετε όλοι εσείς οι άνδρες και οι ψευτο-φεμινίστριες να σέβεστε όποιον έχετε απέναντί σας! 

Και ίσως τότε να σταματήσουν να υπάρχουν όλες αυτές οι παράλογες και παρανοϊκές "ιστορίες" !! 

Error 404: Not found

Πολλές σκέψεις τριγυρίζουν στο μυαλό μου ...
Νιώθω τόσο μπερδεμένη , μια σύγχυση έχει καταλάβει το μυαλό , την καρδιά και την ψυχή μου ...
είναι πολύ άσχημο να νιώθεις μόνος και αβοήθητος ...ίσως το πιο άσχημο συναίσθημα του κόσμου!
Ειδικότερα όταν βλέπεις πως άνθρωποι που είναι αίμα σου , δεν σε στηρίζουν όσο θα μπορούσαν , αντιθέτως σε ρίχνουν όλο και περισσότερο στον βούρκο!
Κι εσύ ... βυθίζεσαι , χάνεσαι όχι επειδή δεν πάλεψες αλλά επειδή δεν υπάρχει κανείς και τίποτα για να πιαστείς!
Κάθε μέρα εδώ και 23 μέρες αυτό που κυριεύει την σκέψη μου  , ότι η αγάπη δεν είναι αρκετή απο μόνη της , επιβεβαιώνεται! Κάποιες φορές ναι η αγάπη δεν αρκεί , δυστυχώς , δεν φτάνει και για κάποιους ανθρώπους δεν σημαίνει τίποτα!
Όλοι προσπαθούν να φέρουν τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους στα μέτρα τους λες και είναι ύφασμα το οποίο πρέπει να "ταιριάξει" στο σώμα τους! Λες και πρόκειται περί συμφωνιών που πρέπει να προσαρμοστούν στα δεδομένα και στις απαιτήσεις της εκάστοτε πολυεθνικής.
Δεν γίνεται αυτό όμως , με τους ανθρώπους αυτό δεν είναι δυνατό!
Δεν μπορείς να κόψεις και να ράψεις κάποιον στα μέτρα σου .
Και κάπου εδώ ξαφνικά το μυαλό μου άδειασε ... Το νιώθω μουδιασμένο , κενό σαν να υπάρχει ένα λευκό πανί το οποίο μου κρύβει τα πάντα!
Οι άνθρωποι τελικά δεν καταλαβαίνουν .. όχι επειδή δεν βλέπουν τι συμβαίνει γύρω τους αλλά επειδή πολύ απλά δεν θέλουν!
Μετά απο μια κακή εμπειρία για εκείνους όλα μοιάζουν σαν κι εκείνη ..
Όλα στραβά και ανάποδα !
Προφυλάσσουν τον εαυτό τους απο μια απειλή που υπάρχει στο μυαλό τους , την οποία έχουν δημιουργήσει οι ίδιοι για να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι απλά είναι ανασφαλείς , ότι φοβούνται και ότι ... δεν ξέρουν να αγαπούν! Ξέχασαν πως είναι να "νοιάζεσαι" να "καταλαβαίνεις" ...
Κι έτσι απο τη μια μέρα στην άλλη πληγώνουν και πληγώνονται!
 Επειδή μια γκόμενα σε πλήγωσε ή επειδή ένας μαλάκας είπε την άποψη του και σε έκανε να νιώσεις άσχημα, επειδή έτυχε να ερωτευτείς κάποιον που δεν ένιωθε κάτι για σένα , επειδή πόνεσες μια φορά δεν έχεις δικαίωμα να λες επίτηδες πράγματα για να πληγώσεις τον άλλον , για να ενισχύσεις την αυτοεκτίμηση σου και να δικαιολογήσεις την σκάρτη συμπεριφορά σου !
Δεν έχεις δικαίωμα να κρίνεις κανέναν , δεν μπορείς να αποφασίζεις για τις ζωές των άλλων !
δεν έχεις δικαίωμα !

Τίτλος : .... 

δύσκολο να βρεθεί όταν στο μυαλό σου υπάρχουν τόσα πολλά δεδομένα , σκέψεις , ερωτήματα , απορίες , γιατί γιατί γιατί ... 

21ος αιώνας και οι άνθρωποι ακόμη να μάθουμε να αγαπάμε ! 

Μάλλον όχι , ξέρουν να αγαπούν .. τα ρούχα , τα παπούτσια , τις ακριβές τσάντες , το στυλ, τη μόδα , το iphone, ipad , imac οτιδήποτε υλικό λαμβάνει τόση αγάπη όσο θα έπρεπε να λαμβάνει ένας άνθρωπος! 

Καμιά φορά νιώθω πως γεννήθηκα σε λάθος εποχή , τη λάθος ώρα , το λάθος μέρος ... 

Νιώθω πως είμαι γεννημένη για άλλα πράγματα ... Πολλοί θα με χαρακτήριζαν "ψώνιο" .

Δυστυχώς ο 21ος αιώνας ορίζει πως όσοι ξέρουν τι θέλουν και διεκδικούν αυτό που αξίζουν είναι αλαζόνες και φαντασμένοι . 

Ορίζει πως οι σχέσεις είναι σαν συμφωνίες ενηλίκων , συμβόλαια μεταξύ πολυεθνικών για το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος ! 

Πως καταλήξαμε άραγε να σπαταλάμε τα πιο όμορφα χρόνια μας με ανθρώπους που "ταιριάζουν" στο ιματζ μας , στο στυλ μας , ανθρώπους ικανούς να μας συνοδέψουν σε ένα κλαμπ , ανθρώπους γλάστρες ικανούς να σταθούν δίπλα μας , ως σύζυγοι σε αποτυχημένο γάμο , σε κοινωνικές εκδηλώσεις ή σε συναντήσεις με υποτιθέμενους φίλους-αδέρφια; 

Καταλήξαμε να ζούμε απο "συμβάσεις ενηλίκων " σαν αυτά τα κακά προξενιά που έκαναν κάποτε οι γονείς στα παιδιά τους ! όλα ένας φαύλος κύκλος ... 

Ο άνθρωπος σου σε απατάει με μια άλλη γυναίκα , έτσι γιατί πολύ απλά του έδωσες πολύ χώρο και χρόνο ή επειδή δεν του έδωσες αρκετά , εκείνη σε χωρίζει επειδή κάποιες ανασφαλείς φίλες της , της έμαθαν πως άλλαξε και χάθηκε μέσα στη σχέση της , ο φίλος σου πιστεύει μέσα σε μια νύχτα μέσα σε 1 ώρα ίσως , μερικούς , υποτιθέμενους , σημαντικούς ανθρώπους για εκείνον και όχι όλα όσα έζησε μαζί σου ... οί άλλοι ξέρουν εμείς οι ερωτευμένοι είμαστε τυφλοί .. κι όμως. 

Ενώ ο έρωτας , ο έρωτας χάθηκε , βυθίστηκε στο βούρκο της δηθενιάς και του "φαίνεσθαι" ! 

Οι έρωτες ... αχ οι έρωτες είναι αλλοπρόσαλλοι , αδιάκριτοι , υπερβολικοί στο καθετί ...

είναι απαιτητικοί , τα θέλουν όλα , παλεύουν και ρισκάρουν ακόμη και για το τίποτα ! 

Οι έρωτες είναι εθισμένοι στα έντονα συναισθήματα σαν έφηβοι που τα θέλουν όλα εκείνη τη στιγμή ..

Είναι ανυποχώρητοι , δοτικοί , αυθόρμητοι ... Βλέπουν μόνο το άλλο τους μισό , οτιδήποτε άλλο απλά εξαφανίζεται , μοιράζονται ακόμη και την ίδια τους τη ζωή ..

τα δίνουν όλα ακόμη και για δυο τελευταία λεπτά με τον έρωτα τους και μετα .. ας χαθούν! 

Ας χαθούν με αυτή τη γλυκιά γεύση του .. Εν γνώση τους καταστρέφονται , σπάνε σε εκατομμύρια κομμάτια μόνο και μόνο για μια τελευταία στιγμή με εκείνον!

Δεν εγκαταλείπουν ποτέ , δεν ξέρουν τι σημαίνει να τα παρατούν ... 

Οι έρωτες οι πραγματικοί πάντα θα ξέρουν που να σε βρουν .. 

Και όπως με είχε πει κάποιος κάποτε ... 

"Όπου και να πας αγάπη μου , εγω θα σε βρώ .. Πάντα θα σε βρίσκω να το θυμάσαι! " 

Οι πραγματικοί έρωτες δεν ξεχνάνε ποτέ ... αλλά δεν περιμένουν ποτέ , είναι ανυπόμονοι! 

Αν τους αφήσεις μια φορά ... χάθηκαν όλα! 

Αν ήξεραν να χωρίζουν όσοι είναι μαζί κατ'ανάγκη , αν ήξεραν πως οι συμβάσεις ενηλίκων έχουν ημερομηνία λήξης , όπως όλα τα συμβόλαια .. αν ήξεραν να χωρίζουν αυτοί οι άνθρωποι ...

Τότε ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός ... δεν θα αγαπούσαμε κανέναν για μια paul's boutique , ένα chanel ή για έναν iMac ... δεν θα μας έδεναν αυτά σε μια σχέση αλλά .... οι εκπλήξεις κάτω απο το μπαλκόνι σου με ένα κουτί απο τα αγαπημένα σου γλυκά , η αγκαλιά μετά απο μια δύσκολη ημέρα στη δουλειά , τη στιγμή που πεθαίνεις για να την δεις αλλά τα πόδια σου δεν σε κρατάνε μέχρι το σπίτι της ... κι εκείνη είναι εκεί , σε περιμένει με μια ζεστή αγκαλιά να σου πει πως όλα θα πάνε καλά!

 Έτσι αγαπιούνται οι άνθρωποι με συναισθήματα όχι με ρούχα και αξεσουάρ!! Έτσι είναι ο έρωτας πλούσιος ... 

new life;!

Καινούρια ζωή στα 18! Ακούγεται όντως λίγο περίεργο ... τι θα πει "καινούρια ζωή" ;
και αυτή που ζούσες εδώ και 18 χρόνια τι απέγινε; Τι άλλαξε , τι επρόκειτο να αλλάξει;!
Κάνεις ένα "restart" και αρχίζεις να ζεις τα πάντα απο το μηδέν ;;
όχι φυσικά!
Υποτίθεται πως μετά το τέλος των μαθητικών σου χρόνων και τη μέρα της ενηλικίωσης σου είσαι ένας ώριμος άνθρωπος έτοιμος να ανεξαρτητοποιηθείς!
Ψάχνεις νέο σπίτι , εγκλιματίζεσαι στα νέα δεδομένα , νέοι φίλοι, έρωτες , χαμόγελα , νέος κύκλος απογοητεύσεων , επιτυχιών!
Στην ουσία όμως δεν ξεκινάς μια καινούρια ζωή ..απλά βλέπεις με διαφορετική οπτική όσα σου συμβαίνουν!
Μπήκα στη σχολή που επιθυμούσα και στην αγαπημένη μου πόλη! την Αθήνα!
τη μέρα που το έμαθα έβαλα τα κλάματα γιατί έτσι ένιωσα πως ανταμείφθηκαν οι κόποι μου!
Τα δύσκολα όμως άρχισαν αργότερα ..όταν έπρεπε να βρω το δικό μου σπίτι και να το εξοπλίσω όπως θα'πρεπε! Το ψυχοφθόρο στην όλη διαδικασία δεν είναι το να βρεις πράγματι το σπίτι και να τρέξεις για τα έπιπλα κλπ ...αλλά το γεγονός ότι συνειδητοποιείς πως έχεις περισσότερες υποχρεώσεις , ευθύνες ..θα ζεις μόνος σου πλέον σε ένα άδειο σπίτι!
Ναι οι φίλοι παίζουν μεγάλο ρόλο και είναι ευλογία .. πως όμως θα καλύψουν το κενό της ήδη υπάρχουσας καθημερινότητας σου;
Ενώ βρίσκομαι ακόμη στη φάση της προσαρμογής , νιώθω καθημερινά τη διάθεση μου να αλλάζει όλο και πιο συχνά! Σκέψεις , συναισθήματα , όνειρα , φόβοι , ευθύνες, επιθυμίες όλα έγιναν ένα κουβάρι στο μυαλό μου! νιώθω ήδη κουρασμένη και είμαι μόλις 18!
Αυτό που ευχόμουν να συμβεί και προσευχόμουν γι αυτό με τρομάζει περισσότερο απ'όλα!
αυτό που αρχικά με έκανε ευτυχισμένη μου δημιουργεί πλέον αμφιβολίες , ανασφάλειες!
ίσως τελικά να η μεγαλώνουμε μετά τα 18 ...ίσως να μας παίρνει περισσότερο χρόνο απ'όσο είχαμε υπολογίσει!
Οι άνθρωποι , λένε , πως είναι φτιαγμένοι για να προσαρμόζονται σχετικά εύκολα στα νέα δεδομένα! Τότε γιατί όλα μοιάζουν τόσο δύσκολα και στραβά;!
ίσως τελικά να είναι πράγματι μια νέα αρχή ... σα να κάνουμε τώρα τα πρώτα μας βήματα!
απλά αυτή τη φορά δεν έχουμε τη μητέρα μας να μας στηρίζει! σηκωνόμαστε μόνοι , όντας πιο δυνατοί , και αν πέσουμε δε γίνεται να βάλουμε τα κλάματα -αυτή είναι μια ακόμη διαφορά- αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε πιο σκληρά!
Τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα πως πρόκειται περί αναγεννήσεως ...
Μαθαίνεις πλέον να φροντίζεις τον εαυτό σου χωρίς τη βοήθεια κανενός!
Όσο για τις υποσχέσεις που σου δόθηκαν ; μη βασίζεσαι σε αυτές γιατί ....πολλές φορές ξεθωριάζουν και χάνονται !!

"..Απογοήτευση.."

Η απογοήτευση είναι ... είναι ένα περίεργο συναίσθημα! Άλλοτε έντονο , άλλοτε δεν το νιώθεις ..απλά το προσπερνάς!
Γιατί όμως απογοητευόμαστε;;
Και γιατί οι άλλοι επιλέγουν να μας απογοητεύουν;;
Η αλήθεια είναι πως ... η αλήθεια είναι πως το αν θα απογοητευτούμε οφείλεται κατά κύριο λόγο σε εμάς τους ίδιους!!!
Όταν λοιπόν έχεις υψηλές απαιτήσεις απο ανθρώπους που δεν μπορούν να συ δώσουν πολλά , τότε λογικό να απογοητεύεσαι με αυτά που λαμβάνεις ...
Όταν όμως σου υπόσχονται πολλά ,που τελικά δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν τότε ..;
Ποιος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης;;
Τελικά ότι και να λέμε , εμείς ευθυνόμαστε κατα κύριο λόγο ..γιατί εμείς επιτρέπουμε στους άλλους να μας απογοητεύσουν!! είτε έχοντας πολλές προσδοκίες είτε δείχνοντας τυφλή εμπιστοσύνη είτε επειδή δεχόμαστε τα πάντα και κάνουμε πολλή υπομονή!!
Έτσι είναι ..στις ανθρώπινες σχέσεις δεν χωράει η λογική!
ότι και αν λέμε ΠΑΝΤΑ υπερισχύει το συναίσθημα!
Γιατί αυτό είναι που οδήγησε στην δημιουργία τους ... η αμοιβαία συμπάθεια , η ανταλλαγή έντονων βλεμμάτων ...ένα χαμόγελο!
Δίνεσαι , ανοίγεσαι , εμπιστεύεσαι , αποδέχεσαι , εκδηλώνεσαι , επενδύεις συναισθηματικά !
Αγαπάς ... και όταν αγαπάς αρχίζεις να βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα!
Παραβλέπεις καταστάσεις φαινομενικά ανούσιες , γεγονότα , σημάδια που σου δείχνουν οτι η απογοήτευση ...πλησιάζει!
Και όσο περισσότερο πλησιάζει , τόσο πιο ευτυχισμένοι είμαστε γιατί αρνούμαστε να αντικρίσουμε την πραγματικότητα... βολευόμαστε σε αυτό που μας "ταιριάζει" περισσότερο!
Σε αυτό που δεν μας στεναχωρεί ούτε μας πληγώνει ...
Τελικά η αγάπη έχει πολλές διαστάσεις ... δεν μπορεί κανείς να την καθορίσει ή να δώσει έναν απόλυτο ορισμό ...
Ο καθένας μας ξεχωριστά χαρακτηρίζει την αγάπη με μια λέξη ...μία απο αυτές είναι και η απογοήτευση!!
Απογοήτευση γιατί δίνεις ,δίνεις ,δίνεις ...χωρις να περιμένεις να πάρεις!
Μέσα σου βαθιά όμως ελπίζεις να πάρεις ...
γιατί όπως μου είχε πει και ένας καλός μου φίλος ... σε μια σχέση υπάρχει ένα κουβάρι ... όταν , λοιπόν , ο άλλος το τραβάει , το τραβάει , το τραβάει μαζεύει μεγάλο μέρος του ..κι εσύ που δίνεις μένεις με την άκρη ...μετά αρχίσεις να τραβάς κι εσύ και στο τέλος καταλήγει να κόβεται το νήμα!Εσύ μένεις με ένα πολύ μικρό κομμάτι του ..γιατί είχες συνηθίσει αν δίνεις χωρίς να παίρνεις και πλέον δεν σου κάνει εντύπωση ...απλά δεν πήρες τίποτα όπως και πριν!
ο άλλος όμως εκτός απο όλα όσα πήρε απο σένα , φορτώθηκε και το υπόλοιπο κουβάρι ...
Όταν έχεις συνηθίσει να παίρνεις πολλά φορτώνεσαι και τις τύψεις ,αν φυσικά έχεις συνείδηση.
Και οχι μόνο τις τύψεις αλλά και τις ευθύνες ...
Πως μπορείς να ζεις έτσι;;
Ξέρεις ..είναι προδοσία να φεύγεις στα δύσκολα!

"... Φοβάμαι μήπως συνηθίσω έτσι. Πάντα απο μακριά να σ'αγαπώ... "

Με αφορμή τους στίχους του Σεφέρη άρχισα κι εγώ να αναρωτιέμαι ....κι αν συνηθίσω έτσι ..να σε αγαπώ απο μακριά;; 

πολλοί άνθρωποι ερμηνεύουν τον στίχο ενός ποιήματος με τον δικό τους τρόπο ... 

Ανάλογα με το τι τους θυμίζει..που τους οδηγεί συνειρμικά! 

Εμένα λοιπόν με οδήγησε σε προσωπικά βιώματα! στη δική μου ξεχωριστή περίπτωση!! 

Νομίζω πως όλοι μας έχουμε βιώσει κατι ανάλογο ..σχέση εξ'αποστάσεως ...

Γνωρίζεις ένα άνθρωπο τις καλοκαιρινές σου διακοπές , τυχαία σε ένα τρένο , σε ένα λεωφορείο , σε ένα αεροδρόμιο ..στο cafe που συνηθίζεις να πηγαίνεις κάθε μέρα ..όπως και εκείνος! 

Σε μέρη οπού εσύ και κάποιο ελάχιστοι άνθρωποι πηγαίνετε καθημερινά ...

Πιάνεις κουβεντούλα , μοιράζεσαι κοινές εμπειρίες και ενδιαφέροντα ως που φτάνει η στιγμή του αποχωρισμού ...Και αποφασίζεις τελικά πως θέλεις να τον ξαναδείς .. κι έτσι κανονίζεις μια επόμενη συνάντηση ... 

και αυτό επαναλαμβάνεται συνέχεια μέχρι που ..πρέπει να επιστρέψεις απο τις καλοκαιρινές σου διακοπές ή μέχρι που μαθαίνεις πως ..σας χωρίζουν τελικά πολλά χιλιόμετρα! 

Πως το αντιμετωπίζεις αυτό ..πως όταν με έναν άνθρωπο έχεις δεθεί τόσο πολύ και περνάτε τόσο καλά;; 

Πως να αφήσεις κάποιον που ίσως και να είναι ο άνθρωπος σου; 

Στην αρχή ο ενθουσιασμός σε κάνει να πιστεύεις πως ναι ..θα μπορέσεις να έχεις μια σχέση ακομη και απο απόσταση!! τα όνειρα που έκανες , οι στιγμές έρωτα που έζησες  , το πάθος που ένιωσες , τα υπέροχα βράδια που έγινες ένα με εκείνον τον ξεχωριστό άνθρωπο , τα όμορφα πρωινά που ξυπνήσατε μαζί  σε γεμίζουν ευχάριστα συναισθήματα που σου δίνουν με τη σειρά τους δύναμη να συνεχίσεις αυτή τη σχέση ακόμη και υπο αυτές τις συνθήκες! 

όταν όμως δεν έχεις ζήσει τόσα με κάποιον άνθρωπο πως μπορείς να δεθείς μαζί του και να αποφασίσεις να κάνεις αυτή τη σχέση;; όταν οι κοινές σας στιγμές είναι ελάχιστες ..;; πως ;; 

Κι όμως ..κάποιες φορές γνωρίζεις κάποιον και δεν προλαβαίνεις να αποκτήσεις κοινές εμπειρίες μαζί του..δεν έχεις κάτι που να σε δένει αρχικά ...

Αλλά μπαίνεις στη διαδικασία να κάνεις σχέση ..Γιατί;; 

Τελικά οι κοινές εμπειρίες δεν αποκτιούνται πάντα απο την άμεση επαφή ...

Είναι τα μηνύματα που έχετε ανταλλάξει , οι ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο , τα βλέμματα γεμάτα πόθο και επιθυμία στο skype ... πόσο δύσκολο να το καταλάβει ο ανθρώπινος νους ...κι όμως οι αντιδράσεις που προκαλούνται όταν κάποια βλέμματα συναντιούνται -έστω κι έτσι- είναι μοναδικές! ή μάλλον όχι ..είναι εκρηκτικές ... σαν τα πυροτεχνήματα που φωτίζουν τον σκοτεινό ουρανό! 

Είναι η αναμονή που υπάρχει για συνεύρεση των δύο αυτών ανθρώπων που η μοίρα επέλεξε να τους ενώσει με αυτό τον τρόπο ... είναι η αστείρευτη επιθυμία για να τον αγγίξεις ..να φιλήσεις τα χείλη του να νιώσεις τον χτύπο της καρδιάς του ...να γίνετε ένα ...ένα με αυτό τον άνθρωπο που επικοινωνείτε εγκεφαλικά!! 

Στην αρχή ο ενθουσιασμός σε ωθεί στο να αντέξεις και να περιμένεις μέχρι να τον δεις ..μετά όμως , καθώς περνούν οι μέρες;; τι γίνεται;; 

Σε κατακλύζει αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα .. ο φόβος , η αμφιβολία ... και η ανασφάλεια! 

Και έρχομαστε στα λόγια του Γ.Σεφέρη ... αναρωτιέσαι "κι αν τελικά συνηθίσω να σε αγαπώ έτσι απο μακριά;; " τότε τι;; 

Κι αν δεν αντέξω και τα διαλύσω όλα ;; 

Σκέφτεσαι , σκέφτεσαι αλλά δεν οδηγεί πουθενά ... 

Πολλές φορές είναι ανάγκη ΝΑ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ... 

και να πράττεις ..απλά να πράττεις αυτό που θεωρείς πως θα σε κάνει ευτυχισμένο ...

να θυσιάζεις πράγματα , να μοιράζεσαι , να ανοίγεσαι και το πιο σημαντικό ...ΝΑ ΤΟΛΜΑΣ ..να ζεις !!!! 

Ποιος είπε πως τα πράγματα είναι απλά;; ποιος είπε πως όλα έρχονται όπως τα θέλουμε χωρίς καν να προσπαθήσουμε και να παλέψουμε γι αυτά;; 

Όχι ...το θέμα δεν είναι "να ζεις ανώδυνα" ... το θέμα είναι να ζεις ευτυχισμένος ...

και η ευτυχία δεν βρίσκεται στις τέλειες σχέσεις , στα ισορροπημένα συναισθήματα κλπ .... 

αλλά στα απλά, μικρά, καθημερινά πράγματα που προσπερνάμε! στα πεταχτά φιλιά, τις σφιχτές αγκαλιές , τα πονηρά χαμόγελα , τα κρυφά βλέμματα , τους καυγάδες για χαζούς λόγους , τις ψιθυριστές "συγγνώμες" , τα μηνύματα που περιέχουν μια απλή "καλημέρα" , το "ανησυχώ" , σε αυτό το "θέλω να σε δω" που σημαίνει "μου λείπεις  και σε αυτό το σιωπηλό "σ'αγαπώ" ... που δεν λέγεται με το στόμα αλλά ...με τα μάτια!