Φίλοι και εχθροί 

πώς είναι άραγε δυνατό δύο άνθρωποι ή και περισσότεροι που στο παρελθόν υπήρξαν φίλοι να πάψουν να είναι;;; 
πώς ξεγράφεις έναν άνθρωπο απο τη ζωή σου ..έναν άνθρωπο με τον οποίο έχεις ζήσει τόσα πολλά;; τι είναι αυτό που σε κάνει να λειτουργήσεις με αυτό τον τρόπο;
η προδοσία;; 
συνήθως αυτή είναι η πιο συχνή απάντηση... γιατί όμως κάποιος άνθρωπος φτάνει στο σημείο να προδώσει έναν πολύ δικό του άνθρωπο;; το έχετε σκεφτεί ποτέ;; 
ναι υπάρχουν και εκείνοι που είναι απλά αναίσθητοι... η προδοσία είναι κάτι πολύ απλό για εκείνους...
ωστόσο υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος... 
πολλές φορές ένας άνθρωπος μπορεί να σε προδώσει ασυναίσθητα...
ίσως ευθύνεται η λανθασμένη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων του...είναι στη φύση των ανθρώπων να μπερδεύονται..να νομίζουν πως θέλουν κάτι το οποίο τελικά ήταν απλά ένα απωθημένο...
κυνηγώντας όμως αυτά τα απωθημένα χάνεις εκείνο που πραγματικά θέλεις ....
οι φίλοι μπορεί να σε προδώσουν για έναν έρωτα... πως όμως παρατάς τον άνθρωπο που σε έχει στηρίξει περισσότερο απο οποιονδήποτε άλλο και δεν σου ζητά αντάλλαγμα;; πως μπαίνεις στη διαδικασία να αφήσεις κάτι σημαντικό για κάτι παροδικό..
σκόρπιες σκέψεις έχουν κατακλύσει το μυαλό μου...η φίλη μου με παραμέρισε μόλις ενδιαφέρθηκε κάποιο αγόρι...
μου ζήτησε την άποψη μου η οποία για πρώτη φορά ήταν αρνητική...και τότε ξεκίνησαν όλα...
τα ψέματα , τα παράπονα... πως είναι δυνατόν να κοιτάζεις τη φίλη σου στα μάτια και να σου αραδιάζει τόσα ψέματα;; μερικοί άνθρωποι τελικά λένε ψέματα με μεγάλη ευκολία... είναι λογικό μάλλον όταν δεν έχεις το θάρρος να υποστηρίξεις τις επιλογές σου να καταφεύγεις σε ψέματα....είναι πιο εύκολο να ρίχνεις την ευθύνη σε άλλους...σε πρώην που σε άφησαν, σε φάσεις που περνάς και σε κάνουν να μην ξέρεις τι θέλεις...
όλα αυτά όμως αποτελούν απλά φθηνές δικαιολογίες...
δικαιολογίες που χρησιμοποιούν καθημερινά οι άνθρωποι για να καλύψουν τις λανθασμένες επιλογές τους , ενώ θα μπορούσαν απλά να τις αποδεχτούν και να ζήσουν με αυτές... αλλά θέλει μεγάλη δύναμη ψυχής να παραδεχτείς ότι έχεις μάθει να ζεις με τα λάθη σου...  να αναγνωρίσεις ότι ναι έκανες λάθος...
είναι που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πως τα λάθη μας βοηθούν ...τα φοβόμαστε... χωρίς τα λάθη μας όμως δεν θα ήμασταν τίποτα!!!!έτσι λοιπόν αν δεν είχαμε "επιλέξει" τους "λάθος" φίλους δεν θα μπορούσαμε να καταλάβουμε ποιοι είναι τελικά οι σωστοί.... ή μάλλον για να λέμε και την αλήθεια δεν υπάρχουν σωστοί φίλοι... υπάρχουν πραγματικοί φίλοι με τα προτερήματα και τα ελαττώματα τους... φίλοι που ναι θα μαλώσεις μαζί τους , θα φωνάξεις ...την επόμενη στιγμή όμως θα σε αγκαλιάσουν και θα σου πουν πως όλα είναι καλά..που θα σου χαμογελάσουν και θα στηρίξουν τις επιλογές σου ακόμα και αν δεν συμφωνούν με αυτές.. φίλοι που θα σε αγαπούν και στις σκοτεινές και στις φωτεινές σου στιγμές...