υποκρισία

Υπάρχουν και εκείνες οι στιγμές που βυθίζεσαι στη θλίψη....

Συνήθως δεν ξέρεις το λόγο...ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα τον καταλαβαίνεις όταν

πια έχεις περάσει αυτή τη φάση!
αυτές λοιπόν τις ώρες δεν θέλεις να είσαι μόνος σου...
θέλεις να τις περάσεις όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα!!
τι καλύτερο λοιπόν απο το να βγεις με έναν φίλο σου μια βόλτα, να περπατήσετε,

να συζητήσετε , να σε χτυπήσει λίγο ο καθαρός αέρας...

να ξεχαστείς!

Πλέον όμως είναι πολύ δύσκολο να βρεις κάποιον άνθρωπο να 

είναι εκεί και αυτές τις στιγμές.. 

τις περισσότερες φορές οι φίλοι δεν είναι εκεί για σένα..

σε θυμούνται μονάχα όταν έχουν ανάγκη οι ίδιοι και ξεχνούν να ρωτήσουν αν εσύ είσαι καλά!

ναι οι φίλοι είναι και για τις σκοτεινές μας μέρες αλλά και για τις ευτυχισμένες στιγμές μας...όμως πως μπορεί αυτό να είναι μονόπλευρο;; 

δεν μπορεί να ισχύει μόνο για έναν απο τους δύο! 

βέβαια αν το καλοσκεφτούμε το χειρότερο δεν είναι να συνειδητοποιείς πως δεν είναι εκεί 

να σε ακούσουν...αλλά το ότι σε χρησιμοποιούν!

όταν σε έχουν ανάγκη μηνύματα, τηλέφωνα ,αγάπες ,αγκαλιές... 

ψεύτικα "σ'αγαπώ" και "μου λείπεις"
"θα είμαι εδώ ότι και αν χρειαστείς" ..πώς όμως είσαι εδώ όταν δεν ενδιαφέρεσαι να μάθεις τι κάνω;; 

πώς είσαι δίπλα μου τη στιγμή που μου δείχνεις ότι κάποιος άλλος με έχει αντικαταστήσει;;

πως είσαι κοντά μου όταν έχεις το θράσος κοιτώντας με στα μάτια να μου λες 

εμμέσως , πάντα, πως άλλοι σε έχουν στηρίξει τη στιγμή που εγώ 

παραμέριζα τα δικά μου προβλήματα για χάρη σου;

όχι δεν έχω μετανιώσει για όσα έκανα για σένα...

απλά αναρωτιέμαι γιατί επέτρεψα στον εαυτό μου να συμβιβαστεί με τα ψίχουλα σου

και να σε αφήσει να τον χρησιμοποιήσεις...

απορώ γιατί υπέμεινα τα ψέματα σου και δεν είχα τη δύναμη να σου πω πως 

ΝΑΙ ξέρω ότι όλα όσα μου λες είναι ψέματα!

τι είναι αυτό που μας κάνει να μένουμε άπραγοι ενώ βλέπουμε πως αδικούμαστε;

πολλές φορές αναρωτιέμαι..γιατί , γιατί γιατί ...γιατί δεν είχα το θάρρος να

πω όλα όσα βλέπω..τι είναι αυτό που κρατάει ;;

για ποιο λόγο συμβιβάζομαι με κάτι που δεν με γεμίζει;; 

που δεν έχει να μου προσφέρει τίποτα;;

καμία απάντηση... απλά τυχαίνει θα μπορούσε να πει κάποιος!

κι όμως δεν τυχαίνει..απλά επαναπαυόμαστε σε μια ασφαλή κατάσταση....

δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να ρισκάρουμε γιατί φοβόμαστε μη χάσουμε αυτά που νομίζουμε πως έχουμε!!

ακόμα δεν καταλάβαμε πως στην τελική δεν έχουμε τίποτα...μόνο τον εαυτό μας!
κάποιες φορές ούτε καν αυτόν..τον χάνουμε στη προσπάθεια μας να ταιριάξουμε αναγκαστικά 

σε κάτι που νομίζουμε πως χρειαζόμαστε...

λίγοι είναι οι άνθρωποι που μας νοιάζονται, μας αγαπούν...

λίγοι είναι αυτοί που θα σου στείλουν ένα μήνυμα να δουν έστω πως είσαι καλά.. 

αυτούς να κρατήσεις...μην τους περιφρονείς...

γιατί θα φύγουν και θα μείνεις με εκείνους με τα ψεύτικα "σ'αγαπώ" και την υποκρισία ...

με την απογοήτευση και την μοναξιά... και στους ανθρώπους δεν ταιριάζει 

η μοναξιά!